1375.

Wenn die Knaben im Frühjahr sich Weidenflöten machen, so sprechen sie dabei klopfend:
Hubbub, Hubbub, Basteljan,
Lat de Fideln un Fläuten gan,
Lat min gaut ward'n,
Lat de Annern ęr verdarben.
Dann abstreifend:
Strik af, strik af,
Strik den Bur'n dat Fell af.

Aus Kl.-Rogahn bei Schwerin. Gymnasiast Brandt.


Oder:
Hop, pop, pop, pop, Pasterjan,
Lat de Fideln un Fläuten gan,
Lat s' ok nich verdarben,
Lat s' recht orntlich warden.

Aus Gadebusch. H. Schmidt. – Z. 1 auch: Hopp, Hopp, Hopp, Hopp. Vgl. Müllenhoff S. 510.


Oder:
Maidach, Maidach!
Wenn dei Rogg rip is,
Wenn dei Vagel pip is,
Wenn dei rode Rüste kümt
Mit 'n scharpen Metz,
Wil den Jung dat Or afsniden:
Jung bleiw bihangen;
Wil 'n fix fangen:
Ein hürt mi tau,
Anner hürt di tau,
Drüdd' hürt 'n Köster tau,
Köster hürt 'n Fader tau:
Wenn 't man nich splitt,
Wenn 't man nich ritt,
Wenn 't man nich stuf von achter af glitt.

Aus Gadebusch. H. Schmidt.

CC-BY-3.0


Rechtsinhaber*in
Kolimo+

Zitationsvorschlag für dieses Objekt
TextGrid Repository (2026). Collection 33. 1375. [Wenn die Knaben im Frühjahr sich Weidenflöten]. 1375. [Wenn die Knaben im Frühjahr sich Weidenflöten]. Corpus of Literary Modernity (Kolimo+). Kolimo+. https://hdl.handle.net/21.11113/4fmrm.0